Hasus

Urodzony 1 czerwca 1164 roku po nadejściu Smoka na północy Fragtaru.

Szalenie inteligentny półelf. Jest wysoki, ma lekko szpiczaste uszy i elfie rysy twarzy. Po latach spędzonych w Agnaztarze ciepłą, brązową barwę włosów i jednokolorowych, jak u elfa, oczu zastąpiła biel. To samo stało się z jego skórą. Nie stała się ona jednak blada, jak można by sądzić, ale właśnie biała – nieprzejrzysta.

Syn Antarsa i Issany. Osierocony przez matkę przy porodzie i przez ojca w wieku 6 lat. Obwinia się o obie śmierci, zwłaszcza, że ojciec został skatowany po tym gdy na jaw wyszła prawda o pochodzeniu Hasusa.

Po stracie ojca trafił na folwark pewnego rycerza z Fragtaru, gdzie żył jako niewolnik. Uciekł w wieku 18 lat. Dołączył do gildii posłańców, a po 19 latach służby wstąpił do Agnaztaru. Spędził tam 44 lat zgłębiając naukę i arkana magii oraz pnąc się w górę w hierarchii zakonu. Ostatecznie poznawszy Dearena uciekł z nim z katedry. Kilka lat podróżowali razem po świecie, odtrąceni przez wszystkie narody. Aż trafili na Opuszczonych, do których przystali na najbliższe 20 lat. Podczas służby poznał Laurę, która została jego żoną, Syntię, która została żona Dearena oraz Weidana, który przekonał ich do porzucenia Obozu. Po drodze do północnych gór spotkali Rivana, który dołączył się do grupy. Razem wyruszyli do Fariunel, a odtrąceni przez magów osiadli w dworze w Górach Północy.

Na początku Wojny Opiekunów wrazz przyjaciółmi został wygnany z dworu przez zdziczałe zralgi. Później jego ciało przejął Fireon.