Aeyna

Aeyna została stworzona przez Fireona, jako druga, zaraz po Rauxsie, w "drugim pokoleniu" bogów Opiekunów.

Narodziła się z już kompletną wiedzą o świecie, Starych Bogach i działaniu magii (choć do zrozumienia konkretnych czarów musiała dążyć samodzielnie), a także z pełnym zrozumieniem swojej domeny.

Biorąc za wzór to, jak Sirion stworzył jego jako swojego syna, a on stworzył Rauxsa jako swojego brata, Fireon kreując istotę Aeyny, uczynił ją swoją żoną i to właśnie właśnie ich burzliwy związek odwiódł go od zamiaru przypisywania ról społecznych kolejnym Opiekunom.

Aeyna była pierwszą Opiekunką, która otrzymała pod swoją opiekę własną domenę. Fireon uczynił to ze względu na zna zniszczenia, które toczyły lasy Ayrte i Daem z powodu Wojny Starych Bogów.

Kością niezgody między Aeyną a Fireonem była przede wszystkim niepewność natury ich uczucia. Ona nie mogła znieść myśli, że jej miłość do niego może być wyłącznie efektem zaklęcia, a on nie mógł znieść myśli, że spętał najdroższą mu osobę.

W po paru pierwszych latach spędzonych razem, boska para zdecydowała się na dziecko. Zgodnie z naturą Opiekunów, ich potomek narodził się jako aidiun. Był to chłopczyk. Rodzice nadali mu imię Cerlian.

Mimo wciąż trwającej Wojny Starych Bogów lata dzieciństwa Cerliana były najpiękniejszym okresem w życiu Aeyny i Fireona. Ich związek rozkwitał, bo troska o dziecko przykryła wszelkie wątpliwości.

Niestety kiedy chłopak podrósł, i według rachuby ludzi wkroczył w wiek męski, wojna miała się już u końcowi, a on nie mógł znaleźć sobie celu w życiu. W końcu popełnił samobójstwo.

Aeyna ciężko zniosła śmierć syna, tak samo Fireon. Dawne wątpliwości powróciły do nich, a wspólny żal i przykre wspomnienia tylko umocniły mur, który ich dzielił.

Wiele wieków zajęło im ponowne zbliżenie się do siebie, ale mimo to nawet teraz ich uczucie nie jest tak silne jak przed narodzinami Cerliana.

Po zakończeniu Wojny Starych Bogów wraz z większością Opiekunów Aeyna osiadła w Fariovar w Daem.

Jak większość Opiekunów, Aeyna otrzymał dwie postacie, w których może się swobodnie poruszać.

Jedną prostą, podobną do ciał elfów. Jest skóra jest dość jasna, włosy długie i rude, a oczy czarne, złożone wyłącznie źrenic. W tej postaci zwykle nosi na sobie tunikę przetykaną liśćmi i korą, albo suknię z samych tylko liści.

Druga jego forma jest formą boską. Tkanki, z składające się na pierwszą formę Aeyny, zostają zastąpione przez coś co najprościej określić jako substancje, z której mogłyby być złożone młode rośliny. Aeyna posiada wtedy niemal nieograniczone zdolności regeneracyjne i gdyby ktoś postanowił wtedy pozbawić ją ręki, na jej miejscu odrosłaby nowa natomiast stara kończyna, choćby i była wzięta do Agnaztaru i badana przez najwyższych mistrzów, niczym prócz kształtu nie różniłaby się od części jakiejś nieznanej jeszcze rośliny.

W swojej boskiej formie Aeyna potrafi nie tylko kontrolować całą otaczającą ją roślinność, ale również osobiście ją tworzyć (np. długie pnącza wyrastające z jej dłoni, drzewa rosnące w ziemi, na którą nigdy wceśniej nie padło ziarno itp.).

Jednym z najpotężniejszych zaklęć w jej arsenale jest stworzenie roślinnego golema, który podsycany jej mocą może rosną do monstrualnych rozmiarów.

Aeyna sprzyja elfom ze względu na ich przywiązanie do natury. W darze dla nich w 4827 roku Drugiej Ery stworzyła miasto, które nazwała Zirnall.

Opiekunowie, a więc i Aeyna, interweniowali w Wojnie Smoka i w Wojnie Ras (poprzez wypuszczenie na armie ludzi hord z Blaynor), zakończyli Spisek Khasiry oraz brali czynny udział po obu stronach konfliktu w trakcie Wojny Opiekunów.